Autoridade responsable da información
Ministerio de Industria y Turismo Dirección General de Estrategia Industrial y de la PYME S.G. de Calidad y Seguridad Industrial
Última actualización: 24-03-2026
Os produtos industriais suxeitos a lexislación harmonizada son aqueles aos que lles aplica a lexislación harmonizada da Unión Europea (UE): Regulamentos, Directivas ou Decisións, independentemente da procedencia dos mesmos (xa sexan fabricados na UE ou en terceiros países), a condición de que se queiran introducir no mercado europeo.
Para introducilos por primeira vez no mercado e/ou polos en servizo na UE, e por tanto en España, os produtos industriais deben ostentar a marcado CE (ou marcado pi no caso dos equipos a presión transportables) e contar coa correspondente declaración UE de conformidade, de acordo ao indicado na normativa (Directiva ou Regulamento) correspondente, podendo esta normativa establecer determinadas excepcións á aplicación da mesma.
Dentro da lexislación harmonizada, existe lexislación específica para tipos concretos de produtos e lexislación trasversal aplicable a varios tipos de produtos. Por tanto, a cada tipo de produto pódelle ser de aplicación máis dunha Directiva ou Regulamento específico e/ou máis dunha Directiva ou Regulamento trasversal en función das características do mesmo.
La regulación, los requisitos generales que debe cumplir un producto para que el fabricante pueda poner el marcado CE, y los procedimientos de evaluación de la conformidad para la colocación del citado marcado CE pueden consultarse aquí:
É por tanto o fabricante, quen en función das características do produto, debe coñecer a normativa específica e/ou trasversal que lle é de aplicación ao produto que fabrica. Aínda cando sexan de aplicación varias Directivas e/ou Regulamentos, o produto deberá levar un único marcado CE e deberá emitirse unha única declaración UE de conformidade.
Ademais da marcado CE, no momento da súa introdución por primeira vez no mercado en España, os produtos deben incluír os datos e informacións correspondentes indicados na normativa correspondente (como poden ser determinados datos ou información técnica para un uso correcto e seguro).
Os fabricantes deben levar a cabo unha análise de riscos e garantir que os seus produtos cumpran determinadas normas antes de introducilos no mercado da UE.
Este procedemento denomínase avaliación da conformidade e lévase a cabo tanto na fase de deseño como na fase de produción. Aínda que subcontraten o deseño ou a produción, os fabricantes seguen sendo responsables de que se realice a avaliación da conformidade.
A información resultante da avaliación da conformidade débese incorporar á documentación técnica.
Nalgúns casos, o fabricante pode realizar unha autoevaluación do seu propio produto. Noutros, debe contar coa asistencia dun organismo de avaliación da conformidade (tamén coñecido como organismo notificado).
Na páxina NANDO pódense atopar os organismos notificados designados para cada directiva e regulamento.
Si tiene que intervenir un organismo notificado, el marcado CE debe ir acompañado del número de identificación del organismo notificado.
No ámbito dos produtos industriais, a conformidade con normas harmonizadas, é un medio para que os fabricantes poidan demostrar o cumprimento dos requisitos esenciais recollidos nas directivas e regulamentos de aplicación.
As normas harmonizadas son un tipo concreto de normas europeas elaboradas por un organismo europeo de normalización a raíz dunha solicitude, chamada "mandato", da Comisión Europea. Por tanto, as referencias ás normas harmonizadas deben entenderse no sentido das normas harmonizadas cuxas referencias se publicaron no Diario Oficial da UE.
A diferenza dos requisitos esenciais recollidos na lexislación da UE, que son obrigatorios, as normas harmonizadas son voluntarias. Os fabricantes son libres de elixir outras solucións técnicas para demostrar o cumprimento dos requisitos legais obrigatorios.
Para máis información consultar a seguinte ligazón: Normas e especificacións: Produtos industriais.
A regulación harmonizada dos produtos de construción vén recollida no Regulamento (UE) 2024/3110 e no anterior Regulamento (UE) 305/2011.
Nestes regulamentos defínense as regras para avaliar e verificar os produtos de construción, elaborar a súa documentación e porlles a marcado CE para que se poidan comercializar en toda a UE.
O Regulamento (UE) 2024/3110 substituirá ao 305/2011 durante os próximos anos. A transición dun a outro vai ser graduada, por categorías de produtos a medida que se vaian actualizando as especificacións técnicas harmonizadas. Mentres dure a transición (o prazo terminará en 2040 como máximo, aínda que se espera que sexa antes), haberá algunhas categorías de produtos que deberán cumprir co regulamento antigo e outras co novo.
Se un fabricante decide introducir un produto de construción no mercado e este produto está cuberto por unha especificación técnica harmonizada (unha norma harmonizada, etc. citada no DOUE), ou ben, expediuse unha avaliación técnica europea para el (neste caso é unha vía voluntaria, a través dun documento de avaliación europeo), o fabricante debe emitir unha Declaración de prestacións e de conformidade -DdPC- (no regulamento de 2011 denomínase Declaración de prestacións) que conteña, entre outras cousas, a información seguinte:
Unha vez que se emitiu a DdPC, o fabricante debe colocar a marcado CE no produto.
Os países da UE deben designar puntos de contacto de produtos de construción para facilitar información sobre os requisitos dos produtos de construción.
Na seguinte ligazón pode atoparse máis información e guías de axuda sobre o Regulamento europeo de produtos da construción:
Pola súa banda, os destinatarios ou receptores dos produtos (construtores, empresas instaladoras, proyectistas, etc.) á hora de seleccionar e utilizar produtos de construción en obras, deben consultar os códigos de edificación aplicables, como o Código Técnico de Edificación, o Código Estrutural, os regulamentos de instalacións entre outros.
Neles defínense os requisitos básicos, características e prestacións que debe ter cada tipo de obra, edificación ou instalación, e en base a iso, as características e prestacións que deben ter os produtos de construción a utilizar.
Unha vez adquirido un produto de construción, é importante que os destinatarios dos produtos comproben a documentación deste (a marcado CE, a DdPC e a información xeral sobre o produto, instrucións de uso e información sobre seguridade). É obrigatorio que o fabricante proporcione esta documentación xunto ao produto (en formato físico ou en liña), e que o distribuidor a transmita correctamente.
No ámbito dos produtos industriais, a maioría dos mesmos está cuberto por lexislación harmonizada da UE. No entanto, aínda poden atoparse produtos cuxa lexislación non foi harmonizada e que por tanto seguen rexéndose por normativa nacional. En concreto existe normativa nacional de aplicación para os seguintes produtos:
Nestes casos a normativa nacional estable determinados requisitos. Para comercializar estes produtos é necesario contar cunha certificación de conformidade do cumprimento dos estes requisitos. Esta certificación debe ser emitida por un Organismo de Control acreditado para iso. Por tanto, as solicitudes de certificación deben enviarse aos estes organismos.
En los casos en los que, de forma transitoria, aun no exista Organismo de Control para un determinado tipo de producto concreto, el certificado se sustituye por una presentación, ante el órgano competente de la comunidad autónoma o ciudad autónoma correspondiente, de una declaración responsable, que deberá estar disponible para las personas consumidoras.
Por outra banda, á hora de exportar estes produtos a outros países da UE ou importalos destes, é de aplicación o principio de recoñecemento mutuo
O Real Decreto 110/2015, do 20 de febreiro, sobre residuos de aparellos eléctricos e electrónicos (RD RAEE) mantén a obriga de que todos os produtores de aparellos eléctricos e electrónicos (ou o seu representante autorizado) inscríbanse na sección especial para os produtores de aparellos eléctricos e electrónicos do Rexistro Integrado Industrial (RII-AEE), previsto na Lei 21/1992, do 16 de xullo, de Industria, e no Regulamento do Rexistro Integrado Industrial, aprobado polo Real Decreto 559/2010, do 7 de maio.
O Rexistro de aparellos eléctricos e electrónicos é un rexistro de carácter informativo e de ámbito estatal, e responde os requirimentos da Directiva 2012/19/UE, do 4 de xullo de 2012, sobre residuos de aparellos eléctricos e electrónicos, na que se mantén o rexistro estatal en cada un dos Estados membros.
Puede encontrar información adicional en el siguiente enlace: Aparatos eléctricos y electrónicos
Este Rexistro Nacional de Produtores de pilas e acumuladores ten carácter único e estatal e responde os requirimentos da Directiva 2006/66/CE sobre pilas e acumuladores e os seus residuos, na que se prevé a creación dun rexistro estatal en cada un dos Estados Membros.
O Real Decreto 106/2008, do 1 de febreiro, sobre pilas e acumuladores e a xestión ambiental dos seus residuos, establece a obriga de que todos os produtores de pilas, acumuladores ou baterías inscríbanse na Sección Especial do Rexistro Integrado Industrial (RII), creado por Lei 21/1992, do 18 de xullo.
Pode atopar información adicional na seguinte ligazón: Pilas e acumuladores
Seleccione a comunidade autónoma correspondente á súa provincia
Ministerio de Industria y Turismo Dirección General de Estrategia Industrial y de la PYME S.G. de Calidad y Seguridad Industrial