Autoridade responsable da información
Ministerio de Hacienda Agencia Estatal de Administración Tributaria Departamento de Aduanas e Impuestos Especiales Subdirección de Gestión e Intervención de Impuestos Especiales
Última actualización: 20-03-2026
Os impostos especiais son tributos de natureza indirecta que recaen sobre consumos específicos e gravan, en fase única, a fabricación, importación e, no seu caso, introdución, no ámbito territorial interno de determinados bens, así como a matriculación de determinados medios de transporte, a subministración de enerxía eléctrica e a posta a consumo de carbón.
Teñen a consideración de impostos especiais os Impostos Especiais de Fabricación, o Imposto Especial sobre a Electricidade, o Imposto Especial sobre Determinados Medios de Transporte e o Imposto Especial sobre o Carbón.
Os produtos suxeitos aos Impostos Especiais de Fabricación son os que son obxecto dos impostos sobre o alcol e bebidas alcohólicas (cervexa, viño e bebidas fermentadas, produtos intermedios e alcol e bebidas derivadas), do Imposto sobre Hidrocarburos (gasolinas, gasóleos, gas natural, biocarburantes, etc.) e do Imposto sobre os Labores do Tabaco (cigarros, cigarros, picadura para lear, etc.).
No territorio español peninsular e Illas Baleares. Na Comunidade Autónoma das Illas Canarias só se aplica a norma nacional no ámbito da cervexa, produtos intermedios e alcol e bebidas derivadas, xa que en materia de hidrocarburos e labores do tabaco ten a súa propia fiscalidade e nas Cidades Autónomas de Ceuta e Melilla só se aplican os tributos propios que gravan os hidrocarburos e os labores do tabaco.
Perdas durante a fabricación, almacenamento e transporte, caso fortuíto ou forza maior e por destrución total ou perda irremediable dos produtos.
Tampouco os produtos adquiridos por particulares, pagando o imposto noutro Estado Membro da Unión Europea, para as súas necesidades persoais e nas súas equipaxes, ata certos límites.
Tenza ou circulación destes produtos entre fábricas e depósitos fiscais, sen que resulte esixible o imposto, ata unha fase posterior da súa distribución. A finalidade é achegar a exigibilidad do imposto ao momento do seu consumo. A circulación debe estar documentada nun documento administrativo electrónico que se controla desde unha Base de Datos de todas as Administracións tributarias da Unión Europea.
Ademais doutros supostos específicos de cada un dos Impostos Especiais de Fabricación, con carácter xeral estarán exentas:
Entregas diplomáticas ou consulares.
Entregas a organizacións internacionais e ás Forzas Armadas de calquera Estado, distinto de España, membros do Tratado do Atlántico Norte.
Avituallamento de buques e aeronaves que realicen navegación internacional, excluída a navegación privada de recreo.
As exencións por importación de bebidas alcohólicas e labores do tabaco por viaxeiros, maiores de 17 anos, que proceden de países non membros da Unión Europea (Ceuta e de Melilla non forman parte do territorio aduaneiro da Unión Europea e para estes efectos considéranse non pertencentes á Unión). Detállanse nas ligazóns indicadas nas apartado Ligazóns de interese, ao final desta páxina.
Nos supostos de devolución previstos especificamente en cada un dos Impostos Especiais de Fabricación, terán dereito á devolución:
1. Os exportadores polas cotas previamente satisfeitas en España.
2. Os que introduzan produtos polos que se devindicou o imposto nun depósito fiscal, co fin de ser posteriormente enviados a outro Estado membro.
3. Os que realicen envíos garantidos e vendas a distancia.
4. Os que devolvan produtos con imposto pagado, a fábrica ou depósito fiscal, ou os destrúan baixo control da Administración tributaria.
As bases impoñibles son variadas e poden estar cuantificadas en unidades físicas (labores do tabaco), volume de produto elaborado (viño ou produtos intermedios), contido alcohólico (bebidas derivadas) ou unidades de peso (hidrocarburos).
E os tipos impositivos, en xeral, son específicos (unidade física ou de medida).
Salvo en importación, os suxeitos pasivos (depositarios autorizados) deben presentar as autoliquidacións e pagar na Axencia Estatal de Administración Tributaria.
O período é mensual ou trimestral. O prazo para presentar as autoliquidacións, os 20 primeiros días naturais seguintes a aquel en que finaliza o período de liquidación. Débese presentar unha autoliquidación por cada imposto e por cada establecemento.
A inscrición do establecemento é obrigatoria e previa, para exercer algunhas actividades (fábricas e depósitos fiscais) e para gozar de beneficios fiscais. Esta inscrición realizarase nun rexistro territorial das oficinas competentes da Administración Tributaria, do domicilio de cada establecemento.
Autorizada a inscrición, a Administración entregará un cartón cun código de actividade económica (CAE) específico para cada establecemento e actividade autorizada. Este cartón será imprescindible como proba ante provedores e Aduanas de que se poden recibir produtos en determinados réximes fiscais.
Ademais, os establecementos deben levar unha contabilidade de existencias (produtos terminados e materias primas). Esta contabilidade deberase fornecer de forma electrónica á Axencia Estatal de Administración Tributaria.
Seleccione a comunidade autónoma correspondente á súa provincia
Ministerio de Hacienda Agencia Estatal de Administración Tributaria Departamento de Aduanas e Impuestos Especiales Subdirección de Gestión e Intervención de Impuestos Especiales