Expulsión e repatriación

Non poderá adoptarse unha decisión de expulsión ou repatriación respecto de cidadáns dun Estado membro da Unión Europea ou doutro Estado parte no Acordo sobre o Espazo Económico Europeo, salvo se existen motivos imperiosos de seguridade pública, nos seguintes casos:

1. Se residise en España durante os dez anos anteriores
2. Se fose menor de idade, salvo se a repatriación é conforme o interese superior do menor, non tendo esta repatriación, en ningún caso, carácter sancionador.

Cando así o impoñan razóns de orde pública, de seguridade pública ou de saúde pública poderase impor algunha das seguintes medidas sobre un cidadán dun Estado membro da UE, ou doutro Estado parte no Acordo sobre o Espazo Económico Europeo, ou sobre os membros da súa familia:

1. Impedir a entrada en España, aínda que os interesados presenten a documentación esixida para iso.

2. Denegar a inscrición no rexistro Central de estranxeiros ou a expedición ou renovación dos cartóns de residencia.

3. Ordenar a expulsión ou devolución do territorio español. Esta orde de expulsión dítaa o Subdelegado do Goberno ou Delegado do Goberno nas Comunidades Autónomas uniprovinciales previo expediente instruído pola Policía Nacional.

Antes de adoptar unha decisión de expulsión teranse en conta: a duración da residencia e integración social e cultural do interesado en España, a súa idade, estado de saúde, situación familiar e económica, e a importancia dos vínculos co seu país de orixe.

A adopción dunha das medidas previstas no apartado anterior aterase aos seguintes criterios:

1. Haberá de ser adoptada con arranxo á lexislación reguladora da orde pública e a seguridade pública e ás disposicións regulamentarias vixentes na materia.
2. Poderá ser revogada de oficio ou a instancia de parte cando deixen de subsistir as razóns que motivaron a súa adopción.
3. Non poderá ser adoptada con fins económicos.
4. Cando se adopte por razóns de orde pública ou de seguridade pública, deberán estar fundadas exclusivamente na conduta persoal de quen sexa obxecto daquelas. En todo caso, deberá constituír unha ameaza real, actual e suficientemente grave que afecte a un interese fundamental da sociedade. Será valorada, polo órgano competente para resolver, en base aos informes das Autoridades policiais, fiscais ou xudiciais que obren no expediente. A existencia de condenas penais anteriores non constituirá, por si soa, razón para adoptar as estas medidas.

Pasado un prazo previsto na resolución que determine a prohibición de entrada, e en todo caso transcorridos tres anos desde a execución da decisión da prohibición de entrada, o interesado poderá solicitar ante a autoridade gubernativa o levantamento da prohibición de entrada alegando motivos que acrediten cambio material das circunstancias que xustificaron esta prohibición de entrada. Esta solicitude haberá de resolverse no prazo de tres meses.

Se a execución da expulsión fósese a executar máis de dous anos despois de ditarse, a autoridade competente (subdelegación ou delegación do Goberno) comprobará e valorará cambios nas circunstancias que motivou esta decisión, así como a realidade da ameaza que o interesado represente para a orde pública ou a seguridade pública.

As resolucións de expulsión establecerán un prazo, non inferior a un mes, salvo casos urxentes xustificados, para abandonar o territorio español, que só poderá ser oposto excepción nos supostos en que concorra algunha das seguintes circunstancias:

1. Que a resolución de expulsión baséese nunha decisión xudicial anterior.

2. Que as persoas afectadas haxan tido acceso previo á revisión xudicial.

3. Que a resolución de expulsión baséese en motivos imperiosos de seguridade pública segundo o sinalado no parágrafo a) e d) do apartado 2.

As resolucións de expulsión poñen fin á vía administrativa, podendo interporse recurso ante a xurisdición contencioso administrativa, sen prexuízo da interposición dun recurso potestativo de reposición ante o órgano que ditou a resolución.

A resolución de expulsión deberá ser notificada ao interesado. Haberá de ser motivada, con indicación dos recursos que contra ela se poidan interpor, órgano ante o que houbesen de presentarse e prazo para presentalos.

A expulsión levará consigo a prohibición de entrada ao territorio español. A duración da prohibición determinarase en consideración ás circunstancias que concorran en cada caso e a súa vixencia non excederá de cinco anos.

Excepcionalmente, cando o estranxeiro supoña unha ameaza grave para a orde pública, a seguridade pública, a seguridade nacional ou para a saúde pública, poderá imporse un período de prohibición de entrada de ata dez anos, previo informe da Comisaría Xeral de Estranxeiría e Fronteiras.

• Máis información na web do Ministerio do Interior.